«Ένας φίλος μού είπε ότι οι δύο ήρωες βιώνουν τις καταστάσεις σαν κομπάρσοι στο χάος της μεγάλης και ανώνυμης πόλης. Όπως αναφέρετε λοιπόν πολύ εύστοχα, αποξενωμένοι. Ουσιαστικά, μοναχικοί. Και η βασική τους ανάγκη, ασύνειδα ίσως, γιατί η ταχύτητα της εποχής δεν τους επιτρέπει να δουν και να σκεφτούν καθαρά, είναι να βρουν ένα χέρι να κρατήσουν και να κρατήσει την ίδια στιγμή, τις ίδιες πολλές στιγμές, το δικό τους. Ενστικτωδώς.» δηλώνει η σκηνοθέτις της παράστασης, Θάλεια Ματίκα, όσον αφορά την αποξένωση που επιφέρει μια απαιτητική καθημερινότητα ανάμεσα σε δυο ανθρώπους που κάποτε αγαπήθηκαν, στοιχείο που αποτυπώνεται στο έργο (avant-garde.com.cy, Συνέντευξη: The Avant Team ).

Ένας άντρας, μια γυναίκα και ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής αποτελούν αφορμή για την αποκατάσταση της επικοινωνίας ενός ζευγαριού. Μια ιστορία στην οποία η εξουσία δηλητηριάζει την τρυφερότητα και τη στοργή μεταξύ των συντρόφων. Δύο άνθρωποι που δεν κατάλαβαν ποτέ ο ένας τον άλλον, προσπαθούν μέσα σε 10 συναντήσεις να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο, μέσα από την αλληλοσυγχώρεση, την αγάπη, την ερωτική έλξη και την εξομολόγηση των βαθύτερων επιθυμιών τους.
Το ενδοσκοπικό «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» του Τάσου Ιορδανίδη παρουσιάζει δύο αρχικά αδηφάγους συζύγους, οι οποίοι, μέσα από την ουσιαστική επαφή, κλείνουν σταδιακά τις πληγές τους. Πρόκειται για ένα ευφάνταστο και ανατρεπτικό κείμενο που αναλύει σε βάθος τον περίπλοκο ψυχισμό των ανθρώπων, κάνοντας τον θεατή να ταυτιστεί και να συγκινηθεί με το έργο, μέσω της εύστοχης εναλλαγής του κωμικού (έξυπνο και πρωτότυπο χιούμορ) με το δραματικό στοιχείο.

Με τις ερμηνείες τους, η Θάλεια Ματίκα και ο Τάσος Ιορδανίδης αποτυπώνουν με απόλυτο ρεαλισμό δύο καταπιεσμένους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Πιο συγκεκριμένα, ο Τάσος Ιορδανίδης, αρχικά κλειστός και δωρικός, διαμορφώνει έναν άνδρα εγκλωβισμένο στις σκέψεις του, αγχωμένο από τις αυξανόμενες, τόσο συναισθηματικές όσο και οικονομικές, υποχρεώσεις απέναντι στην οικογένειά του. Αυτή η αρχική εσωστρέφειά του είναι ζωτικής σημασίας για την εξαιρετική κορύφωση που δίνει στον ρόλο του, με το τελικό, γεμάτο απόγνωση ξέσπασμά του, αλλά και έναν πρωτοφανή ρομαντισμό. Η Θάλεια Ματίκα μας παρουσιάζει μια γυναίκα καριέρας, σκληρή και εγκλωβισμένη στην ανασφάλεια που της έχει δημιουργήσει ο κλονισμένος γάμος της. Μια γυναίκα που έχει τρομερή ανάγκη να ξεσπάσει και να βρει κάποια αντίσταση, δηλαδή κάποιον που δεν θα αδιαφορεί και θα ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτήν. Φυσικά, σπουδαίο ρόλο παίζει και η εξαιρετική σκηνική χημεία που έχουν οι δύο ερμηνευτές μεταξύ τους.

Σε κόκκινες αποχρώσεις το σκηνικό (Ηλένια Δουλαδίρη) αποτυπώνει απόλυτα τον ερωτισμό αλλά και το παρακμιακό στοιχείο ενός ξενοδοχείου ημιδιαμονής. Σε απόλυτη αρμονία με την ατμόσφαιρα της παράστασης είναι και οι μουσικές επιλογές καθώς και οι φωτισμοί της Ζωής Μολυβδά-Φαμέλη.
Η σκηνοθετική ματιά της Θάλειας Ματίκα αναδεικνύει τα παιχνίδια εξουσίας μεταξύ των συντρόφων, εισάγοντάς μας σε ένα σύμπαν απόλυτης ειλικρίνειας και αμεσότητας ανάμεσα στο ζευγάρι. Βέβαια, ακρογωνιαίος λίθος της σκηνοθεσίας της είναι η σωστή κατανομή των εντάσεων μέσα στο κείμενο αλλά και η ομαλή μετάβαση από το κωμικό στο δραματικό.
Συμπερασματικά, η εξαιρετική χημεία μεταξύ των δύο ηθοποιών, καθώς και οι μεστές, γεμάτες φυσικότητα ερμηνείες τους, σε συνδυασμό με την καλά δομημένη σκηνοθεσία, μας προσφέρουν μέσα από την απλότητα μια ολοκληρωμένη παράσταση – εξερεύνηση στον βυθό των επιθυμιών των δύο φύλων διαχρονικά.

Πηγή φωτογραφιών: https://www.alfatheater.gr/
Πληροφορίες παράστασης: Θέλω Να Σου Κρατάω Το Χέρι του Τάσου Ιορδανίδη, σε σκηνοθεσία Θάλειας Ματίκα για 4η χρονιά στο Θέατρο Άλφα
Διαβάστε περισσότερα
-
Το «Θέλω να σου κρατάω το χέρι» του Τάσου Ιορδανίδη, σε σκηνοθεσία Θάλειας Ματίκα, συνεχίζει για 5η χρονιά την επιτυχημένη του πορεία στο Θέατρο Άλφα, από τις 19 Σεπτεμβρίου.
-
Το πολυβραβευμένο θεατρικό έργο του Μαρκ Μέντοφ «Τα Παιδιά ενός Κατώτερου Θεού» που άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην ιστορία του θεάτρου και του κινηματογράφου ανεβαίνει το φθινόπωρο στην Ελλάδα στο θέατρο Άλφα Ληναίος Φωτίου.
-
10 παραστάσεις ξεχώρισαν φέτος, είτε λόγω της ρηξικέλευθης σκηνοθεσίας τους, είτε λόγω της βαθύτερης επικοινωνίας του κειμένου με το κοινό, είτε λόγω των δυνατών ερμηνείων που μας χάρισαν φέτος μια πλειάδα ηθοποιών.




