«Γιατί ο πόνος μάς κάνει να ερχόμαστε σε βαθιά επαφή με τον εαυτό μας. Οπότε, για μένα είναι πραγματικά σημαντικό να αντιληφθούμε τη δύναμη της στιγμής που μας έχει συμβεί κάτι πραγματικά κακό.» δηλώνει η Ιωάννα Παππά με αφορμή την παράσταση Demons σχετικά με το για ποιον λόγο μια οριακή στιγμή λειτουργεί ως αφυπνιστικός παράγοντας (news247.gr, Συνέντευξη: Γεωργία Οικονόμου).
Την παραμονή της κηδείας της μητέρας του Φρανκ, δύο ζευγάρια συναντιούνται σε μια προσπάθεια να σκοτώσουν την πλήξη τους για ένα «χαλαρό» ποτό σε ένα σύγχρονης αισθητικής αστικό loft της Στοκχόλμης. Σύντομα το αλκοόλ και η νύχτα θα πυροδοτήσουν την σύγκρουση των χαρακτήρων με τους βαθύτερους και πιο καλά κρυμμένους δαίμονες τους. Μέσα από την αγριότητα της ανθρώπινης φύσης, την αρχέγονη ανάγκη για επιβίωση και επικράτηση, αλλά και την παραδοχή της αποτυχίας στη ζωή, το βράδυ μετατρέπεται σε μια επίγεια κόλαση, η οποία, αργά ή γρήγορα, θα δώσει τη θέση της στην ακύμαντη καθημερινότητα.
Το ωμό “Demons” του Λαρς Νόρεν μας καλεί να βουτήξουμε στα πιο σκοτεινά νερά του ανθρώπινου ψυχισμού και να αναμετρηθούμε με τον ιδανικό εαυτό που θα μπορούσαμε να είχαμε δημιουργήσει σε ένα ουτοπικό σύμπαν, όπου η ζωή δεν θα ήταν ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. Πιο συγκεκριμένα, υπογραμμίζει πόσο εύκολα μπορεί να παρεκτραπεί ο καταπιεσμένος άνθρωπος, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει τη βαθιά ανάγκη των ανθρώπων για εξάρτηση και βία. Πρόκειται για ένα έργο που φανερώνει πώς μια άρρωστη κοινωνία δημιουργεί ανθρώπους στους οποίους η αγάπη έχει εκλείψει, δίνοντας τη θέση της στην εμμονή, τη θλίψη και την εξουσιομανία. Παράλληλα, καταλυτικός παράγοντας που διατηρεί σε μεγάλο βαθμό το ενδιαφέρον του θεατή είναι η ισορροπία που επιτυγχάνεται μεταξύ του δραματικού στοιχείου και του ευρηματικού χιούμορ, το οποίο προσδίδει έναν έντονο σουρεαλισμό.
