Μαζί | Κριτική Θεάτρου

3–5 λεπτά

Βαθμολογία: 4 από 5.

«Οι γονείς αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τα παιδιά, γι’ αυτό για μένα η ερώτηση στο έργο «Το τι σημαίνει φυσιολογικός;» είναι ο μπούσουλας για τον ρόλο μου. Δηλαδή, προσπαθώ να το μοιράσω το φυσιολογικό ανάμεσα στο ένα παιδί και στο άλλο παιδί.» εξηγεί η Μίνα Χειμώνα για το πως αισθάνεται υποδυόμενη την Ιζαμπέλα του έργου (hmerologiotheatrou, Αποσπάσματα από την Συζήτηση με τον Fabio Marra και τους συντελεστές της παράστασης «Μαζί»).

© Γιάννης Αρμυριώτης / Η Μίνα Χειμώνα και ο Ηλίας Τσούμπελης στον ρόλο της Ιζαμπέλα και του Μικέλε, αντίστοιχα.

Η Ιζαμπέλα, ζώντας με τον γιο της Μικέλε σε ένα μικρό χαριτωμένο διαμέρισμα, περνούν την καθημερινότητά τους γαλήνια, λύνοντας σταυρόλεξα, πίνοντας καφέ και κάνοντας δουλειές του σπιτιού. Ο Μικέλε είναι ένα άτομο με νοητική αναπηρία, ένα άτομο που ζει μέσα στο προστατευτικό θόλο, που έχει κατασκευάσει η Ιζαμπέλα γι’ αυτόν. Όλα κυλούν ήρεμα μέχρι τη στιγμή που την εδραιωμένη αυτή κατάσταση, θα αναταράξει η απρόσμενη άφιξη της Σάντρα, της μεγάλης κόρης της οικογένειας, που επιστρέφει στο σπίτι μετά από δέκα χρόνια. Ένα πουγκί γεμάτο παράπονα, πολλά καταχωνιασμένα μυστικά και μια σκληρή αποκάλυψη θα θέσουν σε νέες βάσεις τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας. Αυτό θα τους κάνει να πάρουν την απαιτούμενη απόσταση και να αντικρίσουν τους εαυτούς τους με περισσότερη κατανόηση και ειλικρίνεια. Ένα έργο για την κατανόηση της πεποίθησης ότι η μαγεία της αλληλεπίδρασης προέρχεται από την αποδοχή της ιδιαιτερότητας του κάθε ανθρώπου.

Το γλυκόπικρο «Μαζί» του Φάμπιο Μάρρα, παρακολουθώντας τις ζωές των ηρώων κάτω από τον μεγεθυντικό φακό της καθημερινότητας, δημιουργεί ένα τρυφερό έργο για τη συμπερίληψη, τις υποχωρήσεις που χρειάζεται να κάνουμε προκειμένου να δούμε με διαύγεια τους άλλους και τη δύναμη της αγάπης. Με καθαρή και ανατρεπτική γραφή, κατορθώνει να προσδώσει ενδιαφέρον σε μια απλή, όσον αφορά την κατανόηση της, ιστορία που κινείται γύρω από τέσσερις συμπαγείς χαρακτήρες. Μια υπενθύμιση όσον αφορά την συνύπαρξη της ποικιλομορφίας των ανθρώπων αλλά και μια αναθεώρηση πάνω στην έννοια του «φυσιολογικού».

© Γιάννης Αρμυριώτης / Η Ιζαμπέλα της Μίνας Χειμώνα, φανερώνοντας μέσα από τις μετρημένες συναισθηματικές εξάρσεις τον κάματο και τον πόνο της ηρωίδας, σκιαγραφεί με επιτυχία μια φιγούρα οικεία στον θεατή.

Η Ιζαμπέλα της Μίνας Χειμώνα, φανερώνοντας μέσα από τις μετρημένες συναισθηματικές εξάρσεις τον κάματο και τον πόνο της ηρωίδας, σκιαγραφεί με επιτυχία μια φιγούρα οικεία στον θεατή. Μια γυναίκα λαϊκή που κρύβεται πίσω από ένα ακλόνητο ατσάλινο προσωπείο, προκειμένου να μην διαταράξει τον ευαίσθητο ψυχισμό του Μικέλε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, καταφέρνει μια περιεκτική και διεισδυτική ερμηνεία που συγκινεί τον θεατή. Η Αγγελική Κοντού ιχνηλατεί με προσοχή την πληγή της Σάντρα, εξερευνώντας παράλληλα το αίσθημα της αμέλειας που φωλιάζει στην ανάμνηση του μικρού εαυτού της ηρωίδας. Ενσωματώνοντας την νευρικότητα στον τρόπο που κινείται και στον τρόπο που μιλάει, γίνεται ένας άνθρωπος που απομακρύνεται όλο και περισσότερο από το κέντρο του, αισθάνεται μετέωρος και τελικά καταφεύγει σε ακρότητες προκειμένου να διεκδικήσει αυτό που του στέρησαν. Έτσι, διανύει μια διαδρομή που τελικά την οδηγεί στην ενδοσκόπηση και την κατανόηση της στάσης της μητέρας της. Στην πρόκληση της ερμηνείας του ρόλου του Μικέλε, ο Ηλίας Τσούμπελης αποδίδει όλες τις διαστάσεις αυτού του ανθρώπου, από την αφέλεια του παιδιού μέχρι την στοργική πλευρά του ενήλικα, αγγίζοντας με απόλυτο σεβασμό την εύθραυστη νοητική κατάσταση του ήρωα. Η Χαρά Νικολάου στο ρόλο της δασκάλας ειδικής αγωγής, δημιουργεί μια πληθωρική παρουσία, προσδίδοντας έναν ευχάριστο κωμικό τόνο στο σκηνικό αποτέλεσμα.

© Γιάννης Αρμυριώτης / Η Μίνα Χειμώνα και η Αγγελική Κοντού ως Ιζαμπέλα και Σάντρα, αντίστοιχα.

Η κατάτμηση της σκηνής σε πέντε άρτια διαμορφωμένους χώρους (Altera Pars) με κύριο αυτόν του διαμερίσματος της Ιζαμπέλα και του Μικέλε, εξυπηρετεί σε μεγάλο βαθμό τις ανάγκες του κειμένου, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αισθητική της παράστασης.

Ακολουθώντας τον δρόμο της τρυφερότητας και αξιοποιώντας τη δυναμική των χαρακτήρων, ο Πέτρος Νάκος παρακινεί τον θεατή να ταυτιστεί με τα αδιέξοδα των χαρακτήρων. Επιπλέον, ανιχνεύοντας τα σκαμπανεβάσματα στις συναισθηματικές διαθέσεις των ηρώων, οικοδομεί την κατάλληλη ατμόσφαιρα, δημιουργώντας μια παράσταση που μαγνητίζει το ενδιαφέρον του θεατή και τον κάνει να προβληματιστεί.

Σύνοψη


Η ευαίσθητη προσέγγιση του Πέτρου Νάκου συναντά με επιτυχία τα καλούπια των συμπαγών συναισθηματικά χαρακτήρων του Φάμπιο Μάρρα που συμπληρώνονται από τις περιεκτικές ερμηνείες των συντελεστών, σε μια παράσταση για τη συμπερίληψη και την οικογενειακή αγάπη.

© Γιάννης Αρμυριώτης / Στην πρόκληση της ερμηνείας του ρόλου του Μικέλε, ο Ηλίας Τσούμπελης αποδίδει όλες τις διαστάσεις αυτού του ανθρώπου, από την αφέλεια του παιδιού μέχρι την στοργική πλευρά του ενήλικα, αγγίζοντας με απόλυτο σεβασμό την εύθραυστη νοητική κατάσταση του ήρωα.