---

Το “Άρωμα Γυναίκας” βασισμένο στο μυθιστόρημα του Τζιοβάνι Αρπίνο, “Σκοτάδι και Μέλι”, συνιστά ένα χρονικό για όλες εκείνες τις αθέατες διαστάσεις της ανθρώπινης ύπαρξης που μπορούν να διακρίνουν μόνο τα αντανακλαστικά της καρδιάς. Ο Ιταλός συγγραφέας πλάθει μια γλυκόπικρη ιστορία με λυτρωτικό φινάλε, συνδυάζοντας το μπρίο και την ξεγνοιασιά με τη δραματική χροιά της ματαιότητας. Στο επίκεντρο δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι χαρακτήρες: ένας νεαρός, ευγενής φοιτητής, ο Τσίτσο, και ένας τυφλός, ιδιότροπος απόστρατος αξιωματικός, ο Φάουστο. Η συνάντηση των δύο ανδρών, με αφορμή ένα ταξίδι από το Τορίνο στη Νάπολη, θα εκκινήσει για τον καθένα μια διαδρομή προς τη βαθύτερη κατανόηση των πιο τρυφερών πτυχών της φιλίας και της αγάπης. Ισορροπώντας μεταξύ ποιητικότητας και αγριότητας, ο Αρπίνο δημιουργεί ένα έργο με ευρύ ψυχολογικό και στοχαστικό υπόβαθρο.

Υπό το πρίσμα μιας κινηματογραφικής αισθητικής, ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης δημιουργεί μια παράσταση που κινητοποιεί τη φαντασία και το συναίσθημα του θεατή, ενθαρρύνοντάς τον να διευρύνει το κάδρο της σκηνής και να κατασκευάσει το δικό του προσωπικό σύμπαν. Στο πρώτο μέρος, όπου ο ρυθμός είναι πιο σφιχτός, επιλέγει να αναπτύξει το σκληρό εξωτερικό περίβλημα των ηρώων, ενώ στο δεύτερο στρέφεται στη συγκινησιακή φόρτιση, αναδεικνύοντας τα τραύματα που κρύβονται κάτω από αυτό. Την εύστοχη σκηνοθετική οπτική συμπληρώνουν τα καλαίσθητα σκηνικά της Αθανασίας Σμαραγδή, τα οποία διαμορφώνουν με επιτυχία την κατάλληλη ατμόσφαιρα σε κάθε περί σταση, καθώς και οι φωτισμοί του Τάσου Παλαιορούτα που αγκαλιάζουν με ζεστασιά τόσο την φωτεινή όσο και την σκοτεινή υπόσταση των ηρώων.

Ένα μεστό σύνολο ηθοποιών κατακλύζει την σκηνή με ταλέντο και μπρίο. Ξεκινώ από την επιβλητική παρουσία του Άκη Σακελλαρίου, ο οποίος φέρνει στο προσκήνιο τόσο τον υπερόπτη, γυναικά και απρόθυμο άνδρα όσο και το πληγωμένο, τρυφερό παιδί που κατοικεί κρυμμένο σε κάποιο σκοτεινό διαμέρισμα του νου του ήρωα. Δίπλα του, ο Προκόπης Αγαθοκλέους συνδυάζοντας την αφοπλιστική ειλικρίνεια με την ποιητική αγνότητα, σκιαγραφεί ένα χαρακτήρα με τα γνωρίσματα ενός καλοπροαίρετου, γήινου σωτήρα. Παράλληλα, η Μαριάννα Πουρέγκα, στον ρόλο της Σάρα, δίνει τον αέρα μιας πληθωρικής κοπέλας, έτοιμης να διεκδικήσει τον έρωτα οποιοδήποτε και αν είναι το τίμημα, ενώ η Ξένια Καλογεροπούλου, ως Θεία του Φάουστο, συνθέτει μια δυναμική, πεισματάρα και φροντιστική γυναίκα, που πασχίζει για το καλό του ανιψιού της. Τα κεντρικά πρόσωπα της ιστορίας αγκαλιάζουν, μεταπηδώντας από τον έναν ρόλο στον άλλο, οι Δημήτρης Διακοσάββας, Γιώργος Τζαβάρας, Θησέας Παπαπαναγιώτου, Γεωργία Σωτηριανάκου, Σταύρια Νικολάου, Μαρία Καραγκιοζίδου και Ριχάρδος Αρώνης.

Συμπέρασμα

---

Ο Κωνσταντίνος Ασπιώτης αναδεικνύει με επιτυχία τη βαθιά ανθρώπινη χροιά του έργου του Τζιοβάνι Αρπίνο, στήνοντας μια εκλεπτυσμένη παράσταση, που απογειώνεται από τις μεστές και πολυεπίπεδες ερμηνείες του ενδεκαμελούς θιάσου.

Την παράσταση παρακολουθήσαμε στο Θέατρο Αργώ – Studio στις 6 Νοεμβρίου 2025.

---

Πληροφορίες παράστασης: Τελευταίες παραστάσεις για το «Άρωμα Γυναίκας», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ασπιώτη, στο Θέατρο Βρετάνια

---