---

Ο Ρομπέρτο Ατάιντε στήνει πάνω στα θεμέλια του αυταρχισμού και της βίας ένα βαθιά υπαρξιακό έργο διανθισμένο με άφθονο χιούμορ, που εγείρει καίρια ερωτήματα αναφορικά με το σύνολο των εκφάνσεων της ζωής. Η Κυρία Μαργαρίτα, μια δασκάλα απευθυνόμενη στην τάξη της, περνώντας από τον απόλυτο ηδονισμό της εξουσίας στη συθέμελη ψυχολογική κατάρρευση, ξεσπά, νουθετεί, εξοργίζεται, κολακεύει και βρίζει, σε μια προσπάθεια να έρθει σε επαφή με τα άρρητα τραύματά της. Τον παροξυσμό της επιτείνει η γνώση ότι πάσχει από κάποια ανίατη ασθένεια, στοιχείο που αποτελεί καταλυτικό παράγοντα για την εξομολόγηση όλων αυτών των ενδόμυχων σκέψεων που παρέμεναν δεσμευμένες για καιρό σε κάποιο δωμάτιο του ασυνειδήτου. Εκεί, σε έναν κόσμο που κατακλύζεται από χιλιάδες Κυρίες Μαργαρίτες άλλοτε εχθρικές και άλλοτε φιλικές, η Κυρία Μαργαρίτα αναζητά κατά βάθος τον αμόλυντο πρότερο εαυτό της.

Η μετάφραση και η δραματουργική απόδοση του έργου από τον Γιώργο Χαρατζά και την Κορίνα Χρυσάιδου, διατηρώντας το κράμα ειρωνείας και ψυχικής ευθραυστότητας που διατρέχει τη γραφή του Ατάιντε, έρχονται να αναδείξουν το μαύρο χιούμορ και τα σύμβολα που εγχέουν στο έργο την πολιτική και κοινωνική πνοή. Παράλληλα, από την απλότητα της σκηνοθεσίας του Γιώργου Χαρατζά αναδύεται η πολυπρισματική οπτική του συγγραφέα, καθιστώντας τον θεατή κοινωνό του πλούσιου, τόσο συναισθηματικού όσο και στοχαστικού, υποβάθρου. Κομβική για τη μετάδοση των μηνυμάτων είναι και η διάδραση με το κοινό, η οποία το τοποθετεί στον ρόλο των ανυπεράσπιστων μαθητών της Κυρίας Μαργαρίτας, εντείνοντας την ήδη ασφυκτική ατμόσφαιρα που δημιουργείται από τα σκαμπανεβάσματα της ψυχολογικής της κατάστασης.

Η Κορίνα Χρυσάιδου, έχοντας σε πλήρη έλεγχο όλα τα εκφραστικά της μέσα και έχοντας μελετήσει εξονυχιστικά την ηρωίδα, παραδίδει μια ερμηνεία χειρουργικής ακρίβειας, η οποία ακολουθεί τη λιτότητα της σκηνοθεσίας. Η λιτότητα αυτή της επιτρέπει όχι μόνο να συνθέσει τη δική της μοναδική εκδοχή της ηρωίδας, αλλά και να αποδώσει με ειλικρίνεια και ουσία τις στιγμές κατάρρευσης της Κυρίας Μαργαρίτας, χαρτογραφώντας το πλήρες εύρος των συναισθηματικών της ορίων.

Συμπέρασμα

---

Το έργο του Ρομπέρτο Ατάιντε αποκτά καινούριο παλμό μέσα από τη λιτότητα της σκηνοθεσίας και την άρτια ερμηνεία της Κορίνας Χρυσάιδου, σε μια παράσταση που εξερευνά τα ψυχικά άκρα, την απάθεια ως σιωπηλή μορφή συναίνεσης μπροστά στην εξουσία, αλλά και τα θεμέλια των ανθρώπινων κοινωνιών.

Την παράσταση παρακολουθήσαμε στο Θέατρο Λύχνος Τέχνης και Πολιτισμού στις 16 Δεκεμβρίου 2025.

---

Πληροφορίες παράστασης: «Η Κυρία Μαργαρίτα Εμφανίζεται» του Ρομπέρτο Ατάιντε, σε σκηνοθεσία Γιώργου Χαρατζά, στο Θέατρο Λύχνος

---