Παράταση παραστάσεων για την «Λίγεια» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε στο Θέατρο Arroyo

3–5 λεπτά

Η παράσταση «Λιγεία», σε σκηνοθεσία Δανάης Κατσαμένη, συνεχίζεται στο θέατρο Arroyo κάθε Κυριακή στις 21:00 μετά από τη θερμή ανταπόκριση του κοινού.


© Νίκος Βαρδακαστάνης

Η ἀ-silen[θ]io και η Δανάη Κατσαμένη προσκαλούν το κοινό σε μια παράσταση που ανιχνεύει το μεγαλείο της Γυναικείας μορφής ως Σύμβολο, ως Τοπίο όπου βρίσκουν διέξοδο είτε μέσω της γραφής είτε μέσω της δημιουργικής ανάγνωσης, το κρυστάλλινο συναίσθημα, η ποιητική ευφυία κι η ερεβώδης μουσικότητα των λέξεων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε.

Η θερμή ανταπόκριση του οδήγησαν στην ανακοίνωση παράτασης παραστάσεων για «Λίγεια», της ομάδας ἀ-silen[θ]io που μετά από μια επιτυχημένη περιοδεία επιστρέφει στην Αθήνα στο θέατρο Arroyo. Η παράσταση, από τις πρώτες της
εμφανίσεις κέρδισε κοινό και κριτικούς μέσα από τις εξαιρετικές ερμηνείες της
Αφροδίτης Βραχοπούλου και του Αλέξανδρου Τσίτσου, την έντονη κινησιολογία που σχεδίασε η Άννα Λιανοπούλου, την χρήση της μετάφρασης του Νικόλαου Σπανδωνή στην καθαρεύουσα και την υποδειγματική επί της σκηνής της απόδοση του πνεύματος του Έντγκαρ Άλαν Πόε από την Δανάη Κατσαμένη.

Η «Λίγεια» συνεχίζει την πορεία της στο θέατρο Arroyo μέχρι και την Κυριακή 05 Απριλίου και για κάθε Κυριακή στις 21:00 δίνοντας την ευκαιρία σε ακόμη περισσότερους θεατές να βιώσουν ένα ταξίδι που ξεπερνά το «βλέπω» και φτάνει στο «αισθάνομαι» – αφήνοντας πίσω του έναν ψίθυρο, μια μνήμη, ένα ίχνος που θα σας συνοδεύει για καιρό.

Η ἀ-silen[θ]io, είναι μία ομάδα θεάτρου με κοινωνικό πρόσημο, έχοντας την πεποίθηση ότι το θέατρο πρέπει και μπορεί να αφήνει κοινωνικό αποτύπωμα. Η
«Λίγεια» αποτελεί την δεύτερη επίσημη παραγωγή της ομάδας ἀ-silen[θ]io μετά
την «Νύχτα των δολοφόνων» του Χοσέ Τριανά που παρουσιάστηκε το 2023 στο
θέατρο 104. Ενώ τον Φεβρουάριο του 2026 παράλληλα με την «Λίγεια» η ομάδα
παρουσιάζει τον έργο του Φερνάντο Πεσσόα «ο Ναυτικός» στη σκηνή του θεάτρου
Βαφείο.

«Και η βούλησις εγκατοικεί εις ό,τι δεν αποθνήσκει. Ποιος γνωρίζει της βουλήσεως τα μυστήρια και το σθένος; Διοτί και ο Θεός άλλο δεν είναι, παρά μία βούλησις
απέραντος, η οποία διαπνέει τα πάντα διά της εμμονής της. Ο άνθρωπος δεν
υποκύπτει εις τους αγγέλους, μήδε εις τον θάνατον ολοσχερώς, παρά μόνο από την
αδυναμία της ασθενούς του βουλήσεως.»

Τζόσεφ Γκλάνβιλ

© Νίκος Βαρδακαστάνης

Η Λίγεια πέθανε. Απόψε της αποτίνουμε φόρο τιμής.

Αυτή που για τον Έντγκαρ υπήρξε φίλη και μνηστή, σύντροφος στην σπουδή της μαγείας και τελικά αγαπημένη σύζυγος στη ζωή. Ο Έντγκαρ έσκυψε κοντά στα χείλη
της. Κι αυτή του χάρισε τα τελευταία της λόγια: «Ο άνθρωπος δεν υποκύπτει ούτε
στους αγγέλους, ούτε κι ολοκληρωτικά στον θάνατο, παρά μόνο από την αδυναμία
της ισχυρής του θέλησης».

Η παράσταση ανιχνεύει το μεγαλείο της Γυναικείας μορφής ως Σύμβολο, ως Τοπίο
όπου βρίσκουν διέξοδο είτε μέσω της γραφής είτε μέσω της δημιουργικής ανάγνωσης, το κρυστάλλινο συναίσθημα, η ποιητική ευφυία κι η ερεβώδης
μουσικότητα των λέξεων του Έντγκαρ Άλλαν Πόε . Η Γυναίκα εδώ δεν ορίζεται.
Βρίσκεται πέρα από τους περιορισμούς των ορίων, καταβυθίζεται σε έναν χώρο
ιδιωτικό και οικουμενικό παράλληλα, φέρει τη μουσικότητα αν και δεν είναι
μουσική, γεννά εικόνες αν και δεν είναι ζωγραφική, αντανακλά την πραγματικότητα
αν και δεν είναι πραγματικότητα, εκφέρει λέξεις ζωής αν και δεν σχετίζεται με τους
καθημερινούς επικοινωνιακούς λόγους. Είναι επαναστατική όπως η φύση της. Κι
όπως περιγράφει ο Ελύτης την αληθινή ποίηση «αρχίζει από εκεί που την τελευταία
λέξη δεν την έχει ο θάνατος. Είναι η λήξη μιας ζωής κι η έναρξη μιας άλλης, που
είναι ίδια με την πρώτη αλλά που πάει πολύ βαθιά, ως το ακρότατο σημείο που
μπόρεσε να ανιχνεύσει η ψυχή· στα σύνορα των αντιθέτων· εκεί που ο Ήλιος κι ο
Άδης αγγίζονται».

Η «Λίγεια» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε δημοσιεύεται στο περιοδικό The American Museum το 1838. Το αφήγημα ήταν από τα αγαπημένα του συγγραφέα: «Το πιο
ευγενές είδος διηγημάτων είναι εκείνο που ενεργοποιεί στον υπέρτατο βαθμό την
φαντασία. Γι’ αυτόν και μόνο τον λόγο, μπορούμε να θεωρήσουμε τη Λίγεια ως την
καλύτερη ιστορία μου».

Η παράσταση βασίζεται στην πρώτη ελληνική μετάφραση του έργου από τον Νικόλαο Σπανδωνή, στην καθαρεύουσα των αρχών του 20ού αιώνα. Η γλώσσα
λειτουργεί ως διαμεσολαβητής των κρυμμένων μυστικών της τέχνης, του ύφους και
της εποχής του Πόε. Η ποιητική πυκνότητα και η τελετουργική υφή της φέρνουν στην επιφάνεια την αφηρημένη σύλληψη μιας ιδιωτικής εμπειρίας που στην οριακή
της ένταση γίνεται παγκόσμια, το «ασύλληπτο» δηλαδή της ανθρώπινης τραγωδίας.

© Νίκος Βαρδακαστάνης

Συντελεστές


  • Μετάφραση: Νικόλαος Σπανδωνής
  • Σκηνοθεσία: Δανάη Κατσαμένη
  • Σκηνικά – κοστούμια: Μάρτιν Γαβρίλης, Δανάη Κατσαμένη
  • Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης
  • Μουσική: Fuchs & Löwe
  • Επιμέλεια κίνησης: Άννα Λιανοπούλου
  • Φωτογραφίες: Νίκος Βαρδακαστάνης
  • Αφίσα – Promotional material: Αριάδνη Μιχαηλάρη
  • Παραγωγή: A-silenθio ΑΣΤΙΚΗ ΜΗ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
  • Trailer: youtube.com

Θέατρο Arroyo

Διάρκεια: 75′

κάθε Κυριακή 21:00

Εισητήρια: Δωρεάν (ΑΜΕΑ), 12€ (Φοιτητικό, Ανέργων, Ατέλεια ΣΕΗ) – 18€ (Γενική Είσοδος)