Κριτικές Θεάτρου
-
«Κατ’ αρχάς είναι ένα σπουδαίο, σύγχρονο κείμενο. Τρεις επιστήμονες δίνουν συνέντευξη στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία θέλει να μάθει όλο και περισσότερα. Τα θέματα είναι ανοιχτά, είναι γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, από τον κόσμο που ζούμε, άρα κοινωνικά, πολιτικά,…
-
«Οι γονείς αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τα παιδιά, γι αυτό για μένα η ερώτηση στο έργο «Το τι σημαίνει φυσιολογικός;» είναι ο μπούσουλας για τον ρόλο μου. Δηλαδή, προσπαθώ να το μοιράσω το φυσιολογικό ανάμεσα στο ένα παιδί και…
-
«Είναι μία ιστορία που με απασχολεί από την εφηβεία μου. Για διάφορους λόγους: ιστορικούς, κοινωνικούς αλλά και προσωπικούς. Τους ιστορικούς και τους κοινωνικούς λόγους τους εντοπίζω σε ένα βασικό ερώτημα που αφορά στην όλη ιστορική και κοινωνική υπόθεση της Ελλάδας:…
-
«Η Στέλλα έχει τρομερή ενσυναίσθηση, αρετή που δεν διαθέτει κανένας άλλος ήρωας. Η Μπλανς έχει διαύγεια και καταλαβαίνει πιο βαθιά πράγματα, ο Στάνλεϊ έχει τρομερή ορμή και η Στέλλα προσπαθεί να γεφυρώσει τα χάσματα. Αυτό στην πραγματικότητα συνεπάγεται την εγκατάλειψη…
-
«Ο Πουπουλένιος είναι ένα ανάλαφρο παραμυθένιο όνομα το οποίο μας επιστρέφει στην παιδική μας ηλικία. Εκεί που καθορίζεται σε τεράστιο βαθμό ο ψυχισμός μας, που θα ορίσει τη μετέπειτα ζωή μας. Το πως μεγαλώνεις λοιπόν και το τι αγάπη ή…
-
«Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση ήρθε από τους γονείς μου. Και οι δύο είναι άνθρωποι που έχουν ζήσει την μαύρη περίοδο της χούντας στο πετσί τους. Η καρδιά τους είναι τεράστια και γεμάτη καλοσύνη. Μπορεί να τους χωρέσει όλους…
-
«Η συγκλονιστική υπόθεση του Joseph Merrick, διαχρονική και πανανθρώπινη, είναι ένα ισχυρό ταρακούνημα για κάθε φορά που η ζωή μας φαίνεται δύσκολη. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά αφηγήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, όχι μόνο επειδή αφορά την τραγική μορφή ενός θύματος…
-
Ο Καρούζος, είχε γράψει τον στίχο “Το μέλλον έχει χρώμα πουτανί”, όταν έκανε παρέα με τη μητέρα μου και εμένα. Νομίζω ότι με αντιπροσωπεύει απόλυτα. Ένα μωβ βρώμικο. Σαν το σάβανο. Είναι η εισαγωγή στον χώρο των νεκρών.» απαντά ο…
-
«Μου είχε φανεί υπερβολικό με όλους αυτούς τους σκοτεινούς ήρωες, ίσως και υπερεκτιμημένο. Η δεκαετία του ’60 ήταν μια καθαρά ιδεαλιστική εποχή, είχε τους χίπηδες, τον Μάη του ’68. Λυπάμαι που δικαιώθηκε ο Ντοστογιέφσκι για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.»…
-
«Η παράσταση είναι ένα ντοκουμέντο. Από σεβασμό προς τους στρατιώτες και τις οικογένειές τους, αλλάξαμε τα ονόματα των εμπλεκομένων, αλλά τα γεγονότα που αφηγούμαστε είναι πέρα ως πέρα αληθινά.» απαντάει ο Αντώνης Κυριακάκης, κειμενογράφος και ένας από τους σκηνοθέτες της…
Ημερολογιο Θεατρου 