Κριτικές Θεάτρου
-
«Ο παππούς έχει πίεση είναι το πρώτο θεατρικό μου έργο που γράφτηκε σε μία δύσκολη για μένα εποχή αλλά που περίσσευε η αγάπη για τους ανθρώπους. Το σίγουρο είναι πως για να κάνεις κωμωδία πρέπει πάνω απ’ όλα να αγαπάς…
-
«Το έργο δεν έχει να κάνει με τον ήρωα, αλλά με την υπεράσπιση του ανθρώπου όταν συνειδητοποιεί την αδυναμία του και είναι απεγνωσμένος, ένα κουρέλι… Τελικά το μόνο που μπορεί να σε σώσει είναι ο διπλανός σου, ένας φίλος που…
-
«Το έργο μας θυμίζει πόσο ανάγκη έχουμε από μία δημοκρατική κοινωνία που παίρνει θέση ενάντια στη βία, που σέβεται και προστατεύει τον αδύναμο, τον διαφορετικό, τον κατατρεγμένο, τον ξένο. Μία κοινωνία που προσπαθεί να δώσει «δίκιο στο δίκιο» της γυναίκας…
-
«Το κείμενο είναι τόσο συγκλονιστικό. Σου λέει «άκου». Η εποχή δεν έχει σημασία. «Άκου τον άνθρωπο που σου μιλάει απέναντι και κυρίως το παιδί σου. Άκου». Πρέπει να ακούμε τη νέα γενιά, γιατί έχει άλλα ερεθίσματα. Η νέα γενιά βιώνει…
-
<> δηλώνει ο Άρης Μπινιάρης για το πως σχετίζονται οι <> με τον ίδιο προσωπικά (News 24/7, Συνέντευξη: Γεωργία Οικονόμου).
-
Παρευρέθηκα στο πρωτότυπο <> σε σκηνοθεσία Ευθύμη Φιλίππου και Αγγελικής Παπούλια. Ένα συνέδριο αποτελεί την αφορμή για την παρουσίαση επινοημένων ετυμολογιών κάποιων λέξεων στο πλαίσιο της παρουσίασης των αποτελεσμάτων μιας πολυετούς έρευνας. Μια κωμωδία διαφορετική από τις άλλες, που συνδυάζει…
-
Παρευρέθηκα στο παιγνιώδες <> σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια. Ένας άνθρωπος που έχει μια άνετη οικογενειακή ζωή και πολλά πλούτη ισχυρίζεται συνέχεια ότι είναι βαριά άρρωστος σε μια προσπάθεια του να δικαιολογήσει την δυστυχία του, γεγονός που συνοδεύεται…
-
Παρευρέθηκα στο ευχάριστο <> σε σκηνοθεσία Σταύρου Νικολαΐδη. Ένας σύζυγος, μια σύζυγος και ένας εραστής μπλέκονται σε ένα παιχνίδι παρεξηγήσεων αλλά και αποκαλύψεων όσον αφορά τις σχέσεις εξάρτησης και εξουσίας μέσα σε ένα ζευγάρι.
-
Παρευρέθηκα στο ευχάριστο <> σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη. Μια κωμωδία παρεξηγήσεων μας παρουσιάζεται μέσα από την αυτοσχεδιαστική διασκευή του Γιώργου Κιμούλη η οποία καταφέρνει να αναδείξει το έργο του Χάινριχ Φον Κλάιστ. Ένα έργο που καταγγέλλει τον λανθασμένο τρόπο που…
-
Παρευρέθηκα στο μονότονο και μονοδιάστατο <<Parallax>> σε σκηνοθεσία Kornél Mundruczó. Η ιστορία μιας οικογένειας όπου η εβραϊκή ταυτότητα αποτελεί άλλοτε βάρος και άλλοτε τιμή για το άτομο που τη φέρει. Ένα παιχνίδι αναζήτησης της προσωπικότητας του ατόμου που παρουσιάζεται σε…










