Κριτικές Θεάτρου
-
«Σε αυτό το έργο αναδεικνύεται η διαμάχη μεταξύ κάποιων ανθρώπων που προσπαθούν να κρατήσουν τη χαμένη παιδικότητά τους, αντανακλώντας την στις ανάγκες των παιδιών τους. Πρόκειται για δύο ζευγάρια, τρεις Έλληνες και έναν Φινλανδό τον οποίο και υποδύομαι.» δηλώνει ο…
-
«Κατ’ αρχάς είναι ένα σπουδαίο, σύγχρονο κείμενο. Τρεις επιστήμονες δίνουν συνέντευξη στην Τεχνητή Νοημοσύνη, η οποία θέλει να μάθει όλο και περισσότερα. Τα θέματα είναι ανοιχτά, είναι γύρω από την ανθρώπινη ύπαρξη, από τον κόσμο που ζούμε, άρα κοινωνικά, πολιτικά,…
-
«Οι γονείς αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τα παιδιά, γι αυτό για μένα η ερώτηση στο έργο «Το τι σημαίνει φυσιολογικός;» είναι ο μπούσουλας για τον ρόλο μου. Δηλαδή, προσπαθώ να το μοιράσω το φυσιολογικό ανάμεσα στο ένα παιδί και…
-
«Είναι μία ιστορία που με απασχολεί από την εφηβεία μου. Για διάφορους λόγους: ιστορικούς, κοινωνικούς αλλά και προσωπικούς. Τους ιστορικούς και τους κοινωνικούς λόγους τους εντοπίζω σε ένα βασικό ερώτημα που αφορά στην όλη ιστορική και κοινωνική υπόθεση της Ελλάδας:…
-
«Η Στέλλα έχει τρομερή ενσυναίσθηση, αρετή που δεν διαθέτει κανένας άλλος ήρωας. Η Μπλανς έχει διαύγεια και καταλαβαίνει πιο βαθιά πράγματα, ο Στάνλεϊ έχει τρομερή ορμή και η Στέλλα προσπαθεί να γεφυρώσει τα χάσματα. Αυτό στην πραγματικότητα συνεπάγεται την εγκατάλειψη…
-
«Ο Πουπουλένιος είναι ένα ανάλαφρο παραμυθένιο όνομα το οποίο μας επιστρέφει στην παιδική μας ηλικία. Εκεί που καθορίζεται σε τεράστιο βαθμό ο ψυχισμός μας, που θα ορίσει τη μετέπειτα ζωή μας. Το πως μεγαλώνεις λοιπόν και το τι αγάπη ή…
-
«Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση ήρθε από τους γονείς μου. Και οι δύο είναι άνθρωποι που έχουν ζήσει την μαύρη περίοδο της χούντας στο πετσί τους. Η καρδιά τους είναι τεράστια και γεμάτη καλοσύνη. Μπορεί να τους χωρέσει όλους…
-
«Η συγκλονιστική υπόθεση του Joseph Merrick, διαχρονική και πανανθρώπινη, είναι ένα ισχυρό ταρακούνημα για κάθε φορά που η ζωή μας φαίνεται δύσκολη. Ένα από τα πιο συγκλονιστικά αφηγήματα της ανθρώπινης ύπαρξης, όχι μόνο επειδή αφορά την τραγική μορφή ενός θύματος…
-
Ο Καρούζος, είχε γράψει τον στίχο “Το μέλλον έχει χρώμα πουτανί”, όταν έκανε παρέα με τη μητέρα μου και εμένα. Νομίζω ότι με αντιπροσωπεύει απόλυτα. Ένα μωβ βρώμικο. Σαν το σάβανο. Είναι η εισαγωγή στον χώρο των νεκρών.» απαντά ο…
-
«Μου είχε φανεί υπερβολικό με όλους αυτούς τους σκοτεινούς ήρωες, ίσως και υπερεκτιμημένο. Η δεκαετία του ’60 ήταν μια καθαρά ιδεαλιστική εποχή, είχε τους χίπηδες, τον Μάη του ’68. Λυπάμαι που δικαιώθηκε ο Ντοστογιέφσκι για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους.»…
Ημερολογιο Θεατρου 