«Στρίγγλα», βασισμένη στο κλασικό έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε ελεύθερη διασκευή Δημήτρη Λιόλιου & Αναστασίας Χατζάρα και σκηνοθεσία του πρώτου, στο Φουαγιέ του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, στις 7, 8 & 9 Σεπτεμβρίου

4–6 λεπτά

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την ανατρεπτική κωμωδία «Στρίγγλα» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιόλιου στο πλαίσιο του 12 ου Φεστιβάλ Δάσους. Μια σύγχρονη, εκρηκτική σκηνική ανάγνωση για δύο ηθοποιούς, βασισμένη στο κλασικό έργο «Το Ημέρωμα της Στρίγγλας» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Μετά τη θερμή υποδοχή κοινού και κριτικών στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, η παράσταση ανεβαίνει στο Φουαγιέ του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών στις 7, 8 & 9 Σεπτεμβρίου 2026.


© Γιώργος Στριφτάρης

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Το εμβληματικό σαιξπηρικό έργο ανασχηματίζεται σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι για την εξουσία, την έμφυλη ταυτότητα και την κοινωνική καταπίεση. Μια σύγχρονη, απογυμνωμένη, ελεύθερη διασκευή η οποία ανατέμνει τις λεπτές ρωγμές ανάμεσα στην επιβολή και την υποταγή, την ελευθερία και τη συμμόρφωση. Ένα παιχνίδι που δεν είναι αθώο. Η μάχη πίσω από το γέλιο και μια ιστορία που δεν τελειώνει ποτέ.

© Γιώργος Στριφτάρης

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Μόλις ολοκληρώθηκε η κειμενική επεξεργασία του έργου, ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι ο τίτλος αυτής της παράστασης θα ήταν «Φίμωση». Δεν άρεσε σε κανέναν. Στρίγγλα είναι επίσης εργαλείο κοπής ή λείανσης το οποίο, χειροκίνητα, δημιουργεί μια ομαλή και λεία επιφάνεια. Η Στρίγγλα παραπέμπει σε πλάσματα φανταστικά ή μυθικά. Σε κάποιους προκαλεί φόβο. Ερινύες, Μαινάδες, Μάγισσες, Πριγκίπισσες και λοιπά δαιμόνια… Και κάπου εδώ, σταματάει κάθε προσπάθεια εδραίωσης της πεποίθησης ότι ο υποφαινόμενος διαθέτει χιούμορ. Δεν έχει.

Είναι άραγε το γέλιο απλώς απελευθερωτικό ή μηχανισμός ελέγχου; Γιατί κρύβονται, πού συγκρούονται και πώς συνυπάρχουν οι ανάγκες μας; Η «Στρίγγλα» είναι και μια ιστορία αγάπης σε μια συνθήκη λοξή, αυθαίρετη, σημερινή. Κωμωδία ή τραγωδία; Μια βουτιά στο ψυχοδυναμικό πορτραίτο της εξουσίας, της χειραγώγησης και του ελέγχου. Ποιες μορφές εξαναγκασμού διαμορφώνουν την ταυτότητά μας; Πώς κατασκευάζονται οι ρόλοι μέσα σε μια σχέση; Η παράσταση επιχειρεί να επανεξετάσει αυτή τη νευραλγική και αμφίσημη ισορροπία, μέσα από το πρίσμα της απόστασης, της ειρωνείας και της υπερβολής. Όλα συνεχώς αναδιαμορφώνονται και επαναπροσδιορίζονται. Κι όσο η δραματουργία οδηγεί σε κάτι πιο σκοτεινό και επικίνδυνο, όσο το έργο απογυμνώνεται από τα ιστορικά χαρακτηριστικά του, βρισκόμαστε σε ένα πεδίο μάχης. Το σπίτι μας. Καλή διασκέδαση;

© Γιώργος Στριφτάρης

στρίγγλα ΕΓΡΑΨΑΝ

«Μια κωμωδία που ανατρέπει ακόμα και την ίδια την έννοια της κωμωδίας […] και μπλέκει το τότε με το σήμερα, με ευφυή και τόσο μα τόσο αστείο τρόπο. Πραγματικά γελούσαμε με τις ερμηνείες και το κείμενο, σχεδόν ασταμάτητα… έως ότου μπήκαμε σιγά σιγά στο φινάλε.» — Νόρα Ράλλη, Η Εφημερίδα των Συντακτών

«Ένα σπινταριστό παιχνίδι υποκριτικής δεξιοτεχνίας ανάμεσα σε δύο νέους ηθοποιούς με ένα σενάριο συμπυκνωμένης αναπαράστασης ενός κλασικού έργου με εντελώς νέα ματιά. […] Η παράσταση […] χαρίζει γέλιο και χαρά […] αναδεικνύοντας και υπογραμμίζοντας θέματα υποταγής και φαύλης ερμηνείας της γυναικείας ψυχολογίας.» — Χρήστος Παρίδης

«Μια παράσταση που είχε δροσιά, χιούμορ, ωραία σκηνική όψη […] και εναρμονισμένη σκηνική παρουσία των δύο ηθοποιών.» — Όλγα Σελλά, Ο Αναγνώστης

«Αυτό που ξεχωρίζει στην παράσταση είναι το “δέσιμο” μεταξύ του Δημήτρη Λιόλιου και της Αναστασίας Χατζάρα. […] Οι μεταμορφώσεις τους γίνονται μπροστά μας με απλότητα και ρυθμό, δημιουργώντας μια ζωντανή, σχεδόν μουσική ροή […] Όλα εκτελούνται με ακρίβεια και ρυθμό, σε ένα θεατρικό παιχνίδι που ισορροπεί πάνω σε μια λεπτή κλωστή.» — Βιολέτα Καμπουροπούλου, Athens Voice

«Ο Δημήτρης Λιόλιος και η Αναστασία Χατζάρα παίζουν σε μια παράσταση που είναι ένα ψυχολογικό παιχνίδι για γερά νεύρα […] η φιλόδοξη διασκευή είναι μόνο για 2 ταλαντούχα πρόσωπα — που “ιδρώνουν τη φανέλα”. […] Μια βουτιά στο ψυχοδυναμικό πορτραίτο της εξουσίας, της χειραγώγησης και του ελέγχου μιας γυναίκας που δεν ήταν ποτέ “Στρίγγλα” και δεν είχε ανάγκη κανένα “ημέρωμα”.» — Ζωή Δημητρίου, LadyLike

© Γιώργος Στριφτάρης

«Μια υπέροχη τομή πάνω στο γνωστό σαιξπηρικό έργο. Ένα απίστευτα ταιριαστό, ενεργειακό δίδυμο που κινείται ανάμεσα στην κωμωδία και τα σκληρά υπαρξιακά ζητήματα.» — Στέφανος Καβαλλιεράκης

«Το αποτέλεσμα είναι μοναδικό. Μία θεατρική δημιουργία γεμάτη φρεσκάδα, χιούμορ και θεατρική δεξιοτεχνία. […] Η “Στρίγγλα” δεν είναι απλώς μια διασκευή του Σαίξπηρ, αλλά μια ζωντανή γιορτή του θεάτρου.» — Σωτήρης Σουλούκος, All About Arts

«Χρησιμοποιώντας ένα κράμα υπερβολής, ειρωνείας και υφέρπουσας απειλής, ο Δημήτρης Λιόλιος διαρθρώνει μια παράσταση, στην οποία τόσο η κωμική όσο και η τραγική υπόσταση των χαρακτήρων αποδίδεται μέσα από ένα διαπεραστικό γκροτέσκο πλάνο. […] Η πολυδιάστατη και τολμηρή διασκευή […] προκαλεί τον θεατή να αναστοχαστεί πάνω στα όρια της βίας και στην ίδια τη φύση της υποταγής.» — Ημερολόγιο Θεάτρου

«Μία ελεύθερη απόδοση του έργου που με μαεστρία υφαίνει τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στην ελευθερία, την υπακοή, την επιβολή και την τελική υποταγή. […] Η εκπληκτική και μεθυστική κινησιολογία των ηθοποιών πετυχαίνει στον απόλυτο βαθμό να αποδοθεί το νόημα και η ουσία του κειμένου.» — Τάσος Ανδρικόπουλος, Θέατρο.gr

© Γιώργος Στριφτάρης

«Είδα μια πολύ καλοδουλεμένη παράσταση, με υπέροχη κινησιολογία από τους ηθοποιούς […] Ο Δημήτρης Λιόλιος και η Αναστασία Χατζάρα είναι πραγματικά υπέροχοι […] με τρομερή ενέργεια και υποκριτική ικανότητα, άψογη κινησιολογία.» — Γιάννης Μανωλόπουλος, Keysmash

«Οι γρήγορες εναλλαγές ρόλων είναι από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της παράστασης. […] Το έργο δεν προσπαθεί να εξηγήσει τον Σαίξπηρ. Προτείνει μια σύγχρονη ματιά που σέβεται την αφετηρία, αλλά τολμά να μιλήσει με τη δική της γλώσσα. Το αποτέλεσμα είναι μια εμπειρία που εντυπώνεται στη μνήμη.» — Έλλη Μαρία Μουτσοπούλου, Pasta Flora Magazine

«Δυο εξαιρετικοί ηθοποιοί, χημεία, ενέργεια, δουλεμένοι μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ευρηματική σκηνοθεσία, έξυπνοι διάλογοι και ένα τέλος που σε αφήνει να σκέφτεσαι. […] Σίγουρα, μια από τις πιο ενδιαφέρουσες “Στρίγγλες” που έχουμε δει.» — Αλεξία Βλάρα, Open Mind

© Γιώργος Στριφτάρης

Συντελεστές


  • Κείμενο: Βασισμένο στο έργο του Ο. Σαίξπηρ «Το Ημέρωμα της Στρίγγλας»
  • Μετάφραση, Σκηνοθεσία: Δημήτρης Λιόλιος
  • Ελεύθερη διασκευή, Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Λιόλιος, Αναστασία Χατζάρα
  • Σκηνικά, Κοστούμια: Αλέγια Παπαγεωργίου
  • Πρωτότυπη μουσική σύνθεση, Ηχητικός σχεδιασμός: Μίμης Νικολόπουλος
  • Κίνηση: Γιάννης Νικολαΐδης
  • Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη
  • Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Βαγγέλης Αμπατζής
  • Βοηθός σκηνοθέτη: Βίκυ Κωστοπούλου
  • Ειδικές κατασκευές: Κωνσταντίνος Χαλδαίος
  • Φωτογραφίες: Γιώργος Στριφτάρης
  • Οπτική ταυτότητα, Social Media: ΜΕΚΑΟΜΕ
  • Κομμώσεις: Θωμάς Γαλαζούλας
  • Παραγωγή: d.l.p.

Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών (ΕΜΣ)

Διάρκεια: 75′

Δευτέρα 7, Τρίτη 8 & Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου

Ώρα έναρξης: 21:15

Εισητήρια: 12€ (Φοιτητικό / Μαθητικό / 65+ / Ανέργων / ΑμεΑ / Ομαδικό 6+ / Ατέλεια: ΣΕΗ, ΑΣΚΤ, ΠΕΣΥΘ) – 16€ (Γενική Είσοδος)