Παρευρέθηκα στο ευφάνταστο <<Η καρδιά του σκύλου>> σε σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα. Ένα έργο του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ που προσπαθεί να μας αφυπνίσει για την λαίμαργη και εξουσιομανή φιγούρα του ανθρώπου και για του κινδύνους της πλήρους υποταγής του ανθρώπου στις κοινωνικές…

Παρευρέθηκα στο μονοδιάστατο <<Η Λέξη Πρόοδος Στο Στόμα Της Μητέρας Μου Ηχούσε Πολύ Φάλτσα>> σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου. Ένα έργο του Ματέι Βίζνεικ που θίγει τις ολέθριες συνέπειες του πολέμου αλλά και την αγωνία των γονιών να βρουν τα απομεινάρια…

Παρευρέθηκα στον αφηγηματικό <<Αποτυχημένο>> σε σκηνοθεσία Έκτορα Λυγίζου. Η άχρωμη θεατρική διασκευή του Έκτορα Λυγίζου πάνω στο μυθιστόρημα του Thomas Bernhard δεν καταφέρνει να αναδείξει με αληθοφάνεια το πώς η ζήλια και τα συμπλέγματα κατωτερότητας ενός ανθρώπου μπορούν να διαμελίσουν…

Παρευρέθηκα στον ευρηματικό <<Άσχημο>> σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή. Πρόκειται για ένα έργο του Μάριους Φον Μάγενμπουργκ στο οποίο αποτυπώνονται όλες οι πτυχές του υπερβολικού ανθρώπινου εγωισμού και των ολέθριων συνεπειών του που οδηγούν τελικά στην πολυπόθητη αυτογνωσία. Ο Ορφέας Αυγουστίδης…

Παρευρέθηκα στο κυνικό <<Αξύριστα Πηγούνια>> σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Δομημένο πάντοτε με καίριους προβληματισμούς όπως και τα υπόλοιπα έργα του Γιάννη Τσίρου, τα Αξύριστα Πηγούνια μας <<τσιγκλάνε>> και μας βάζουν στην διαδικασία να παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά γύρω μας την παθογένεια…

Παρευρέθηκα στην σύγχρονη <<Τζούλια>> σε σκηνοθεσία Τάσου Ιορδανίδη. Βασισμένη στο σπουδαίο έργο του Στρίντμπεργκ η διασκευή του Τάσου Ιορδανίδη μας προσφέρει μια δυνατή ιστορία εξουσίας τοποθετημένη στο σήμερα. Η Ευσταθία Τσαπαρέλη είναι καλή στα περισσότερα ερμηνευτικά κομμάτια, σκεπτόμενοι πάντοτε την…

Παρευρέθηκα στον αμήχανο και επιφανειακό <<Πλατόνωφ>> σε σκηνοθεσία Adolf Shapiro. Η προσπάθεια από όλους τους συντελεστές σχεδόν να πραγματώσουν και να αποτυπώσουν τα βαθιά νοήματα του κειμένου του Τσέχωφ ναυαγούν στα βράχια μιας ανέμπνευστης σκηνοθεσίας. Ο Γιώργος Χριστοδούλου διατηρεί τον…